Alsancak’ta köpeklerinden dolayı evden atıldığı iddiasında bulunan Ayşe Topçu, aylardır kimsesiz bir şekilde sokaklarda yaşam mücadelesi verdiğini kaydederek yetkililerden yardım talep etti
Candan MERT
Girne Alsancak bölgesinde iddiaya göre beraber yaşadığı köpeklerinden dolayı evden atılan Ayşe Topçu, aylardır sokaklarda yaşam mücadelesi veriyor. Epilepsi hastası olduğunu kaydeden Topçu, yaşadığı mağduriyeti KIBRIS’a anlatarak yetkililere yardım çağrısında bulundu. Topçu, “Köpeklerim benim hayatım. Onlarla beraber başımı sokacağım bir ev istiyorum” dedi.
Konunun KIBRIS’a ulaşmasını sağlayan, Topçu’nun tanıdığı Aliye Akçay ise, Topçu’ya aylardır yardım etmeye çalışsa da kendi imkanlarının yetersiz geldiğini ve bu anlamda üzüntü duyduğunu aktardı. Akçay, vakıf ve belediye evlerinin ihtiyaç sahipleri için kullanılması gerektiğini kaydederek, “Benim yüreğim bu kızı böyle görmeyi kaldırmıyor. Bu kıza başını sokabileceği bir yerin ayarlanması lazım. Kullanması gereken ilaçlar var, düzgün bir yerde barınması gerekir. Tek başına, sahipsiz bir şekilde hangi birine yetişsin, yapsın? O kadar vakıf, belediye evleri var. Bu kıza barınacak bir yer ayarlamak bu kadar mı zor?” ifadeleriyle yetkililerden yardım talep etti.
Topçu: Sokakta yaşamaya mahkum edildim
Ayşe Topçu, adada kimsesinin olmadığını ve aylardır sokaklarda aç susuz bir şekilde yaşamaya çalıştığını dile getirdi. Topçu, 6 ay önce köpekleriyle birlikte geçici olarak ev tuttuğunu ifade ederken, bu sürecin öncesinde de sokakta kaldıklarını ancak bir çıkış yolu bulamadıklarını söyledi. Daha sonraki süreçte ev sahibinin kendilerini evden çıkardığını aktaran Topçu, köpeklerinin 3 senedir kendisiyle beraber olduğunu belirtti. Sokakta yaşadığı süre boyunca birçok yetkili kurumun kapısına giderek yardım istediğini ancak kimsenin kendisine yardım eli uzatmadığını kaydeden Ayşe Topçu, “Köpeklerim benim her şeyim. Onları sokağa atmaya gönlüm razı gelmediği için ben sokakta yaşamaya mahkum edildim. Kapısına gittiğim kimse bana sahip çıkmadı” dedi. Hastalığından dolayı engelli maaşı aldığını ancak bu tutarın yaşam giderlerini karşılaması için yetersiz olduğunu vurgulayan Topçu, “Verilen 30 küsur bin TL ile ben ev mi tutayım, karnımı mı doyurayım, ihtiyaçlarımı mı gidereyim, ilaçlarımı mı alayım?” diye sordu.
“Ağır nöbetler geçiriyorum”
Köpeklerini sahiplendirmek istediğini ancak bu anlamda da kimsenin köpekleri istemediğini söyleyen Topçu, “Onlar benim canım. Epilepsi nöbetlerimde çok kez havlayıp yardım isteyerek hayatımı kurtardılar. Geçirdiğim ağır epilepsi nöbetlerimde burnum yaralandı, dişlerim gitti. Nefes alamıyorum, doğru düzgün yürüyemiyorum. Onlardan nasıl vazgeçip sokağa atayım? Yine de sahiplendirmek istesem de onları sahiplenecek kimseyi bulamadım” dedi. Yetkililere yardım çağrısında da bulunan Topçu, “Köpeklerimle beraber başımı sokacağım bir ev istiyorum” ifadelerimi kullandı.
Akçay: Bu nasıl bir vicdandır?
Konunun KIBRIS’a ulaşmasını sağlayan, Topçu’nun tanıdığı Aliye Akçay ise, Topçu’ya aylardır yardım etmeye çalışsa da kendi imkanlarının yetersiz geldiğini ve bu anlamda üzüntü duyduğunu aktardı. Topçu ile 6 ay önce veterinerde tanıştıklarını söyleyen Akçay, Topçu’yu çaresiz bir şekilde gördükten sonra merak ederek durumunu sorduğunu ve durumdan bu şekilde haberdar olduğunu dile getirdi. O dönemde Topçu’nun köpeğinin tedavi masraflarını da çıkarmak için çabaladığını kaydeden Akçay, “Bu kız o dönemlerde evden atıldı. Birçok kuruma gitti ama her kapı suratına kapandı. Ben bu süreçte kendisiyle olan iletişimimi hiç kesmedim, yardım da etmeye çalıştım ama benim de imkanlarım sınırlı. Aylardır bu kadın birçok yere yaşadığı durumu, aç susuz olduğunu anlattı. Bir insan gururunu kolayca ayaklar altına alabilir mi? Buna rağmen sonuç alınamadı. Bu nasıl bir vicdandır?” ifadelerini kullandı. Kendisinin sokak hayvanlarına gönül vermiş bir olduğunu da söyleyen Akçay, bu anlamda köpekler için de dernek gruplarına yazdıklarını ancak o gruplardan da ‘biz hayvanlara yardım ederiz, insanlara değil’ cevabını aldıklarını dile getirdi.
“Belediye evlerinden ev ayarlanmalı”
Akçay, “Biz sadece hayvansever değiliz. Nefes alan her canlıya yardım eden insanlarız ve bu vicdanımızla alakalı bir durumdur. Benim yüreğim bu kızı böyle görmeyi kaldırmıyor. Yetkililere sesleniyorum: bu kıza başını sokabileceği bir yer ayarlayın. Bu kızın kullanması gereken ilaçlar var, düzgün bir yerde barınması gerekir. Tek başına, sahipsiz bir şekilde hangi birine yetişsin, yapsın? O kadar vakıf, belediye evleri var. Bu kıza barınacak bir yer ayarlamak bu kadar mı zor?” ifadeleriyle yetkililerden yardım talep etti.